dinsdag 11 juli 2017

Kopzorgen

Van het weekend heb ik 2 popjes gehaakt. De bedoeling is om ze te geven aan 2 Syrische kindjes die hier nieuw zijn komen wonen in de straat. Verder dan een kort gesprekje met de jonge oma en zwaaien is het nog niet gekomen maar ik gok dat het 2 meisjes zijn.


Het haken van het popje is geen probleem maar zodra de haren erop moeten schiet het ernstig in de vertraging. Zo ben ik al twee dagen bezig met het resultaat nul.


Het moet een kindproof kapsel worden maar geen losse haardraden (of staartjes) en meer dan alleen een bruin kapje...  Ik worstel nog even voort

vrijdag 7 juli 2017

Vaas-tastisch

Ik was al een tijdje geïnteresseerd in de West-Germany vazen en was ze aan het 'verzamelen' bij de kringloopwinkels in Tiel. De beige, beige-bruine en 2 okergele vazen had ik al gevonden. En hoewel ik mij voorgenomen had geduldig te zijn en alleen bij de kringloop te kopen speurde ik ook op internet.


Zo kwam ik bij Vaas-tastisch. Een webshop boordevol mooi jaren 50, 60 en 70 keramiek en kocht ik er nog 2 groene vaasjes bij. Ik wilde graag 2 groene, 2 okergele, een paarse en een oranje vaas. De beige vaas met de cirkels die ik bij de kringloop kocht had een kleine beschadiging in de hals en toen ik deze kocht had ik al het plan deze te repareren en paars te verven. De oranje bruine kwam ik op de valreep ook nog tegen bij de kringloop. Samen met de cactussen in de Keulse potten is de vensterbank aan de achterkant gevuld.


Ook de vensterbank aan de voorkant staat nu vol met Vaas-tastische oranje en berkenbast bloempotten. 


De metamorfose zet zich voort. Op naar het volgende oker, groen, oranje, paars project. 

Fijn weekend allemaal Xx

donderdag 6 juli 2017

De bessenbladwesp

Van kinds af aan was de kruisbes 1 van mijn favoriete vruchten. We hebben er dan ook een stuik van in de tuin staan. Ook dit jaar kwam hij weer mooi in het blad totdat... De bessenbladwesp op visite kwam. Ik had er niet eerder van gehoord maar na een korte speurtocht op internet bleek ik hem wel gezien te hebben hier in de tuin. Het begon pas op te vallen toen de bladeren van de kruisbes opgegeten werden.


In eerste instantie zag ik geen beestjes maar met iets beter kijken bleken er inderdaad een hoop rupsjes op de bladeren te zitten. Soms wel 11 per blad. En als je goed luisterde dan hoorde je ze knagen :)


Nu ben ik nogal van de beestjes dus liet ik ze lekker hun gang gaan met als resultaat dat de struik inmiddels leeg gegeten is op een laatste blaadje na. Daar zit er nog 1 zijn buikje vol te eten. Als ik de foto goed bekijk denk ik dat ik hem zie lachen :)


Maar waar zijn als die rupsjes gebleven? De rupsjes zijn lief maar of ik nou op een zwerm 'wespen'zit te wachten...


Het voordeel is wel dat je de kruisbessen nu goed ziet hangen en het zijn er best veel. Met gevaar voor handen en armen door de gemene stekels heb ik niet geheel ongeschonden een schaaltje geplukt. Nu is het mijn beurt om te smullen.

dinsdag 4 juli 2017

Met een nieuw(e) blik

Buiten fladderen de vlinders om de bloemen en binnen blog ik over mijn nieuwe blik. Is ie niet prachtig!? Echte Flower Power. Oké, niet iedereen zal er even lyrisch over zijn maar toen ik hem zag was ie (en ik) verkocht en werd ie 'mijn'. 


Hij staat voor mijn neus op tafel en ik stop er kleine haakprojectjes in. Zoals bijvoorbeeld deze vlinders. Ik kwam ze tegen op het blog van Story of a Sister en vond ze helemaal leuk om voor de kleindochters te haken.


Die zijn inmiddels af. Nu zit er al weer andere katoen in. Voor 'seventies' onderzetters. Zo haak, brei, knutsel, koop en tover ik mijn huisje helemaal terug naar de jaren 70.


Vrolijk, kleurrijk en niet meer onderhevig aan de zo snel veranderende 'mode'.

Nu maar hopen dat het geen modeverschijnsel is ;)

dinsdag 27 juni 2017

Ring a date

Soms zijn er dingen uit mijn jeugd die opeens weer in mijn hoofd opduiken en die er dan om schreeuwen om in huis gehaald te worden. Een voorbeeld daarvan is de door Giorgio Della Beffa in 1970 ontworpen  "Ring a Date Perpetual Calendar" 

Vroeger thuis hadden we de witte maar hij was er ook in andere kleuren zoals 
rood, oranje en geel (althans dat laat ik mij wijsmaken door Google)


Het is een eeuwigdurende kalender omdat je de ringen kunt verplaatsen naar de verschillende dagen en maanden. Op strooptocht langs de verschillende verkoopsites zie ik reeds verkochte exemplaren, exploderende prijzen en een gescheurde zonder ringen.


Maar ik ontdekte ook dat er een heruitgave van 1000 stuks is (of is het een verkooppraatje) Hoe dan ook, het doet mij weer wiebelen op mijn stoel. 
Wel niet wel niet... of moet ik toch maar genoegen nemen met de mooie eeuwigdurende kalender van RoosjeMijn die ook super tof geworden is...

Ik ben benieuwd of er nog iemand is die zich deze kalender van vroeger herinnert (en er wellicht net als ik wiebelig van wordt? :) 

vrijdag 23 juni 2017

bloemetjes

Het blijft 1 van mijn (vele) favoriete bezigheden. Bloemetjes zoeken, drogen en plakken. Fijne wandelingen over de heerlijke dijken, fietstochtjes door de prachtige Betuwe. Ja ik weet het, ik val in herhaling maar het is hier ook zo mooi! 


Bloemen hebben we hier in overvloed dankzij de ingezaaide dijken en bermen dus ik kom zelden met lege handen thuis. 


De kunst is om het fris te houden tot het in de pers kan. Voorheen nam ik een pot met water mee waar ik ze in zette met meerdere hangende exemplaren tot gevolg ik heb begrepen dat je het liggend moet bewaren. Dat kan zelfs in een plastic zak maar ik kocht er een oud koekblik voor bij de kringloop. Dat staat nog gezellig ook.


Het droogproces is altijd spannend. Gingen de bloemetjes mooi in de pers, behouden ze hun kleur en drogen ze glad op. De oogst was mooi maar inmiddels heb ik ontdekt dat je niet te gulzig moet zijn, het resultaat in afwachting van opplakken niet moet blijven opstapelen in een kistje en vooral een foto moet maken voor je de bloem plukt. Oh ja, en dat je ook het blad moet plukken omdat vooral daar het herkennen van afhangt.


Al met al heb ik toch weer een paar mooie vellen resultaat en heb ik weer veel plezier beleefd aan het uitzoeken, het vastpakken (en weer en weer) en het op papier plakken.


De persen zijn weer leeg. Op naar de volgende wandeling. 

Fijn weekend Xx

dinsdag 20 juni 2017

Poppenboekentip

Terwijl RoosjeMijn druk was met haar tuintje was ik dat met poppetjes. 
Die maakte ik uit een wel heel erg leuk poppenboek dus die boekentip wil ik toch even geven. Of je nou goed bent in breien, naaien of allebei, er is altijd wel iets uit te maken. De weergave van mijzelf links in de header komt ook uit dit boek.

De breipatronen in het boek laten je eenvoudige lapjes breien.


Door ze dicht te naaien ontstaan er al vrolijke poppetjes...


En door ze gezichtjes te geven en de lijfjes met draad te vormen worden ze super leuk!


Ik heb mij voor de verandering eens keurig aan het patroon gehouden en de lapjes gebreid maar mijn voorkeur gaat toch uit naar rondbreien omdat het er dan netter uit gaat zien.


Het boek heet Steek voor steen knuffelzachte poppen. Ik kocht het bij boekenvoordeel. De voorbeelden die je hier ziet zijn gebreid en genaaid en de poppetjes linksonder zijn van vilt.  Ja, een echte aanrader.

maandag 19 juni 2017

Behangersbij

Toen ik vandaag even bij het tuintje van RoosjeMijn ging kijken zag ik dat er een bij in één van haar insectenhotels kroop.


Ik zag ook een blaadje in de opening van een ander gat zitten en vroeg me af of het met de bij te maken had of dat het er ingewaaid was. Niet echt simpel maar het had gekund. De bij vloog weg maar kwam al snel weer terug met een hap blad wat ze in het gat stopte. Dit herhaalde zich een paar keer. 


Ah, hier werd het groen dus vandaan gehaald. Uit de bladeren van de springbalsemien.


Betrapt! Jammer genoeg kreeg ik  haar niet beter op de foto. Behoorlijk snel is ze met het uitbijten van een stukje blad.


Dit is nou echt zo'n geniet moment. Het bezig zien van de behangersbij die haar nest behangt. De natuur op zijn fijnst. 


Ik hoop dat de er meer gaten bewoond gaan worden. Er zijn nog genoeg kamers vrij :)

vrijdag 9 juni 2017

Terug naar de typemachine

Laatst las ik op het blog Ogenzalf over een prachtige typemachine. Toevallig heb ik precies dezelfde. Nou ja dezelfde... De mijne is bescheiden crème wit en niet zo prachtig retro geel maar ondanks dat ben ik maar wat blij met mijn machientje. Oké, hij stond wel al lange tijd op zolder te verstoffen maar  ik koesterde de wetenschap dat hij er stond. Met het uitvliegen was hij in mijn ouderlijk huis blijven staan. Toen ik hem jaren later wilde ophalen bleek dat mijn vader de machine aan een man een paar huizen verderop had gegeven. O jee, afgrijzen en mijn vader haalde hem weer terug. En nu staat hij hier, om nooit meer weg te gaan :)


Toen ik een jaar of 11 was had mijn zus een typemachine. Ze volgde een typecursus en ik vond het maar wat leuk om dat ook te doen. Zo typte ik heel wat letterreeksen.Ik zie me nog zitten in haar slaapkamer met de al even ouderwetse radiocassetterecorder waar Janis Ian uit de speaker klonk. Waarschijnlijk is het meer dat liedje dan het typen dat ik me de situatie nog zo scherp voor de geest kan halen :)


Met 10 vingers heb ik uiteindelijk nooit  leren typen doordat de operatie aan een gebroken arm, als gevolg van een harde confrontatie met de motorkap van een plots opduikende auto, blijvende schade aan mijn hand heeft opgeleverd maar vlak het 2 vingertypesysteem niet uit. Hoewel op deze oude Triumph mijn aantal toetsaanslagen per minuut behoorlijk gedaald is. 


Maar snelheid hoeft ook niet. Het is voor de hobby, voor het lettertype en voor het nostalgische gevoel. Dus ik heb mijn oude machine weer van zolder gehaald, de kap eraf geschroefd om hem eens flink te ontstoffen en het inktlint, wat volledig opgedroogd was, te voorzien van nieuwe inkt. Het eerste klusje ligt al op hem te wachten. Of eigenlijk het tweede. Het eerste is namelijk om jullie een paar wijze woorden voor het weekend te mee te geven.


Prettig weekend! Xx


maandag 5 juni 2017

Vogelen

Als een ware paparazzo zat ik voor het raam te spieden, wachten wachten wachten en fotograferen met de telelens. De kleine kauwtjes hebben het nest weer verlaten en zitten hulpeloos te wachten op het eten van mamma. 


Vliegen kunnen ze nog nauwelijks of is dat schijn en willen ze niet weg van de voederplek... Laatst moest ik een kauwenjong passeren in een smal steegje en bleef het beestje voor me uit springen om opeens laagvliegend maar toch aardig opstijgend er vandoor te gaan.


Engelengeduld moet 'ie hebben daar in zijn eentje. Zouden de jongen uit het nest verspreid zitten en om beurten gevoerd worden? 


De ouders zijn wel erg zorgzaam. Eén van hen komt regelmatig even checken of alles nog goed gaat. 


Omdat het bespiede jong schrok toen de overbuurvrouw en hondje thuiskwamen, verstopte het zich onder een struik en toen moeders eindelijk terugkwam met een snavel vol lekkers kon ze hem nergens vinden.


Beide ouders waren in rep en roer. Zochten en gingen vanaf verschillende plekken kijken waar het jong bleef.


Toen de overbuurvrouw bezorgd over het welzijn van het jong naar buiten kwam en een bakje water neerzette werd haar met een hoop geschetter duidelijk gemaakt dat haar aanwezigheid niet gewaardeerd werd. Lastig toch want wat doe je als mens als je denkt een hulpeloze/hopeloze vogel te zien.


Toen de rust was weergekeerd werd het wachten beloond en het buikje een beetje gevuld. Waarop het hele schouwspel zich weer herhaalde.


Pfff een vogelaar moet wel veel geduld en stalen zenuwen hebben voor alle gevaar dat op de loer ligt. Hopelijk wordt deze nieuwe wereldbewoner zonder veel schade en schande groot.

vrijdag 2 juni 2017

Een beetje offline

Een tijdje geleden kocht ik het letterbord van Misceaup. De bedoeling was om daar een soort van planbord van te maken. Tot zover is dat nog niet gebeurd.


Wat me in eerste instantie tegenhield waren de lettertje die door elkaar in een bakje lagen. Voordat ik een woord gevormd had waren zo'n beetje alle letters al vastgepakt. Daarom maakte ik een handige vakverdeling in een grote lade in één van de Ikea Moppe kastjes waar ik mijn spullen in bewaar.


Daarna gebruikte ik het bord een paar keer voor mijn header en quotes en zo belandde hij met een leuke tekst op een plank. Ik heb de afgelopen maand elke werkdag geblogd en hoewel erg leuk is het ook wel erg arbeidsintensief. Ik merk dat ik behoefte heb aan 'hap-snap' bezig zijn. Tijd voor de volgende test: Hoe bevalt het me offline??


Nou ja offline... Ik ga minder bloggen en actief jullie blogs volgen en reageren. Ook ga ik weer tijd besteden aan Instagram en Facebook. Als geheugensteuntje plan ik dat op mijn bord (ik ben een beetje chaotisch :) De letters liggen al klaar.
En ik ga lekker hap-snap knutselen. Zodra ik iets af heb of er iets leuks over kan vertellen zet ik het natuurlijk op mijn blog. 

Heel fijn lang weekend en tot ziens op je blog, Instagram, Facebook en iets minder hier.

donderdag 1 juni 2017

Genieten maar zo

Wat een heerlijke dag was het vandaag. Meest  van de tijd heb ik met mijn handen in de aarde gezeten. Na planten voor binnen en buiten te hebben gehaald bij het tuincentrum heb ik het hier weer leuker gemaakt. Ik krijg helemaal de smaak te pakken. 



De nep Cyclamen gingen eruit. Die kocht ik als geintje maar ze bleven zo'n 7 jaar staan. Best gênant. Eerst als omaplant in ons seniorenhuisje en later omdat de kat er niet van zou eten. Maar nu Floris er sinds kort toch zijn tanden in zet werd het hoog tijd afscheid van ze te nemen. 


Dus vandaag kwamen ze dan eindelijk. De cactussen. Eigenlijk wil ik ze in berkenbastpotten. Ik heb gekeken voor een alternatief maar kon niks vinden. Tot ik de zo geliefde potten heb zitten ze in de Keulse potten waar de cyclamen in stonden. Wie weet voor de volgende 7 jaar ;)


Het kastje waar ze op staan schreef ik al eerder over. Het is een set van 2. Ik wilde ze graag opknappen om in de woonkamer te zetten en was begonnen met het afbranden van de verf. Helaas ruiken ze nogal muf en de tip om er koffie in te zetten om de geur te verdrijven werkt niet. Inmiddels ruiken ze naar muffe koffie. Nu heb ik ze buiten gezet onder het afdak en ga ik weer verder met opknappen.

Hé wat ben ik lekker bezig. Hoera voor vandaag, hoera voor het heerlijke weer!

woensdag 31 mei 2017

Een mooi juffertje

Vorig jaar had ik zaaddozen van het Juffertje in het groen meegenomen uit de tuin van mijn ouders. Ik vond ze er zo leuk uitzien. Ervan uitgaande dat ze niet zo hoog zouden worden zaaide ik ze in het stukje aarde onder het raam. Met gevolg dat ik al weken geniet van alle fases van deze bloem omdat ze die hoogte ruimschoots overschrijdt.


Eerst vormt zich een stengel met sprieterig groen. Tussen al het groen komt een bescheiden juffertje in knop tevoorschijn.


Verkennend steekt ze al haar sprietjes uit. 


Is de kust veilig dan vouwt ze voorzichtig haar bloemenpracht open.




Zelfs als ze uitgebloeid is houdt ze haar charmes.


En ook gedroogd en ontdaan van zaden heeft ze nog genoeg sier om ergens neer te leggen of in een potje te zetten. 


Waarom ik dit bericht schrijf? Natuurlijk omdat ik het zo'n leuke bloem vind maar vooral omdat RoosjeMijn me gisteren verraste met een boeketje zaaddozen (uit mijn eigen tuin ;) zo blij als ze was dat ik haar geholpen had met haar insectenhotels


Als je dat nog niet gedaan hebt, kijk dan maar gauw op haar blog. Dat vindt ze leuk ;)